عکس خرید فروش

درباره قسمت جدید و پرفروش فیلم «ایکس-من»

درباره قسمت جدید و پرفروش فیلم «ایکس-من»

 

iconبرای دانلود کلیک کنید

icon برچسب ها: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۲۴ مهر ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • تام کروز با «والکری» دوباره متولد شده است

    • دسته بندی: دسته‌بندی نشده


    تام کروز در «والکری»


    تام کروز با «والکری» دوباره متولد شده است

    سینمای ما – موفقیت خوب مالی درام ضدجنگ «والکری» دوباره تام کروز را در صدر فهرست بازیگران موفق و مطرح سینما قرار داد. تحلیل‌گران سینمایی عقیده دارند این بازیگر ۴۶ ساله هنوز هم یکی از مطرح‌ترین بازیگران در گیشه نمایش است.
    «والکری» که هفته قبل در آمریکا اکران عمومی شد، در سه روز اول نمایش حدود ۲۲ میلیون دلار فروش کرد که این رقم در روز چهارم (روز کریسمس) به ۳۰ میلیون دلار رسید و به همین دلیل، تحلیل‌گران اقتصادی سینما می‌گویند صحبت درباره سقوط این بازیگر کاملا بی‌معنی است. فروش ۳۰ میلیون دلاری فیلم دلهره‌آور و سیاسی کروز، بیشتر و بهتر از آنی بود که تحلیل‌گران سینمایی و حتی خود تهیه‌کنندگان آن تصور می‌کردند. لحن تلخ فیلم که نمی‌توان آن را در زمره کارهای مردم‌پسند و تجاری قرار داد، مهمترین عامل در این ارتباط بود.
    هزینه تولید فیلم ۹۰ میلیون دلار شده (هر چند که برایان سینگر می‌گوید حدود ۷۵ میلیون دلار برای ساخت آن هزینه شده است) و پیش‌بینی می‌شود فروش کلی فیلم این رقم را تأمین خواهد کرد.
    پل درگارابدیان تحلیل‌گر سرشناس اقتصادی سینما در این رابطه می‌گوید: "خیلیها می گفتند «والکری» در نمایش عمومی شکست خواهد خورد ولی واقعیت این است که چنین اتفاقی نیفتاد و نمی‌توان به آن لقب یک کار کم فروش را داد. موفقیت این فیلم به معنی تازه شدن قدرت تام کروز در جدول گیشه فروش است و او دوباره متولد شده است."
    درگارابدیان علت استقبال دوباره تماشاگران از تام کروز را وابسته به چند عامل می‌داند. او از یک سو در کمدی درام «تندر استوایی» از خودش یک چهره کمدی و بانمک ارائه کرد و همین باعث نامزدی‌اش در مراسم جوایز گلدن گلوب شد. موفقیت گلدن گلوبی وی نیز عامل مهمی در توجه دوباره بینندگان به او بود.
    این موفقیت دوباره در شرایطی نصیب تام کروز می‌شود که فیلم جدید او یک کار جدی و سنگین است و این نکته مهمی است که از چشم تحلیل‌گران دور نمانده است.
    درگابدیان می‌گوید: "فیلمی که افسران ارتش هیتلری را به عنوان کاراکترهای اصلی خود داشته باشد معمولا با استقبال تماشاگران رو به رو نمی شود. این فقط تام کروز است که می‌تواند حتی زمانی که لباس نظامیان ارتش آلمان نازی را به تن می‌کند تماشاگران را با خود همراه کند. بدون قدرت ستاره‌گونه او چنین نقش موردپسند تماشاگران قرار نخواهد گرفت."
    فیلم «والکری» که بر اساس ماجرای واقعی ساخته شده درباره کلنل کلاوس فون اشتافنبرگ یکی از افسران عالی‌رتبه ارتش هیتلری است که با همکاری دوستان و همکارانش تصمیم به ترور آدولف هیتلر می‌گیرند آنها با جاسازی یک بمب قوی در داخل یک کیف می‌خواستند هیتلر را بکشند ولی این طرح لو رفت و اشتافنبرگ و دوستانش دستگیر و اعدام شدند. دو روز قبل اعلام شد منتقدان سینمایی در آلمان هم فیلم را پسندیده و از آن استقبال کرده‌اند.
    سال گذشته درام سیاسی کروز به نام «شیرهایی برای بره‌ها» در نمایش عمومی خود فقط ۵ میلیون دلار فروش کرد و همین باعث شد تا برخی از کارشناسان امور سینمایی بگویند دوران موفقیت این بازیگر به سرآمده است.

    منبع: خبرگزارى فارس

           

           

    به روز شده در :
    دوشنبه ۱۶ دی ۱۳۸۷ – ۹:۲۶

    Jahan Cinemaema

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۲۸ خرداد ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • درباره «چه»

    • دسته بندی: دسته‌بندی نشده

    سینمای ما – استیون سودربرگ در فیلم جدید و چالش برانگیزش «چه»، اسبی سرکش – ارنستو چه‌گوارا مبارز سیاسی اهل آرژانتین – را طی چهار ساعت به دام می‌اندازد. چه، با بازی روان بنیتسیو دل تورو، که از آسم شدید به خس خس افتاده و تحلیل رفته است و رویاهایش در مورد انقلاب فراگیر آمریکای لاتین در کوه‌های بولیوی با شکست فاصله‌ای ندارد، روحیه‌اش را از دست نداده است و با دشمن مقابله می‌کند. این تنها نقطه عاطفی عریان در هر فیلم است که کاملا در برابر جریان رایج سینمای زندگینامه‌ای ایستادگی می‌کند. فیلم جدید سودربرگ که عمدتا به زبان اسپانیایی است از اثر پرستاره او «یازده یار اوشن» بسیار دور است ( و به فیلم‌های بدون ستاره‌اش مثل «حباب» محصول ۲۰۰۵ نزدیک‌تر). «چه» برای بهتر نمایاندن کیفیت مبارزه مسلحانه، اکشن را بر روانشناسی ارجح داشته است. فیلم اصلا سعی ندارد که با نشان دادن یک سلسله وقایع دراماتیک، ماهیت یک انقلاب را بکاود.
    از سوی دیگر فیلم سعی دارد زیاد احساساتی هم نباشد… چه شاید ایده‌آل‌ترین چهره سیاسی باشد. کلاه بره و چهره گیرای او برای همیشه در اذهان مردم سراسر جهان جای دارد. او یکی از چهره‌های ماندگار در معبد قهرمانان مردمی است که تلویحا با مفاهیم چپ و شهادت در راه آرمان تلفیق شده است. «چه» بر جنگ چریکی متمرکز است. گوارا مارکسیستی تحصیلکرده بود اما در دو فصل از زندگی‌اش که سودربرگ به نمایش‌گذارده است، انقلاب موفق کوبا در اواخر دهه ۵۰ و تلاش ناموفق او برای رهبری یک قیام در بولیوی قریب به یک دهه بعد، بیش از هر چیز استراتژیستی ماهر و پزشک جنگ است. عمده فیلم پر از حادثه است اما ممکن است برای آنهایی که عادت دارند فیلم‌های بیوگرافی را با روال منطقی وقایع ببینند، خالی از درام و گره داستانی به نظر آید. برای آنهایی که نمی‌توانند پنج ساعت پیاپی فیلم را دنبال کنند، «آی‌اف‌سی» اکران ژانویه فیلم را در انطباق با استانداردهای «رودشو» در دو قسمت با عناوین «چه: قسمت اول» (با نام اصلی «آرژانتین») و «چه: قسمت دوم» (با نام اصلی «چریک») ارائه خواهد داد.
    هر دو نیمه فیلم با نشان دادن نقشه و درس‌های مربوط به ژئوپلیتیک آغاز می‌شوند اما رویکرد زیبایی‌شناختی آنها از اینجا متمایز می‌شود (روی سبک بصری بخش دوم کمتر کار شده است). سودربرگ قسمت اول فیلم را به‌صورت واید اسکرین فیلمبرداری کرده و بیشتر به تصویر کشیدن تابلوهایی دقیق و استفاده از مدیوم شات را مورد تأکید قرار داده است. پس در قسمت اول چه در کلوزآپ نشان داده نمی‌شود بلکه بیشتر در تقابل با اطرافش دیده می‌شود. اغلب حتی عنصر کلیدی نمای فیلمبرداری شده هم نیست. مثلا وقتی دارد سربازی یاغی را تعلیم می‌دهد چهره‌اش کاملا خارج از تصویر است.
    بخش اول فیلم شامل صحنه‌های به هم پیوسته جنگل است که چه و فیدل کاسترو (با بازی بازیگر مکزیکی، دمیان بیچیر) عرصه را بر دیکتاتوری باتیستا هر چه تنگ‌تر می‌کنند.
    این قسمت‌ها به‌صورت سیاه و سفید و بر اساس بریده فیلم‌های سفر چه به نیویورک در سال ۱۹۶۴ بازسازی شده‌اند. این همان زمانی بود که وزیر صنایع کوبا با گام‌های استوار به سمت جایگاه مخصوص مجمع عمومی سازمان ملل متحد رفت و امپریالیسم را محکوم کرد. کنفرانس‌های خبری و حشر و نشر محافظه‌کارانه او با روشنفکران منهتن بهترین لحظات بازی درخشان دل تورو را تشکیل می‌دهند. پیتر باچمن و بنجامین‌ای ون دروین، فیلمنامه را بر اساس نوشته‌های گوارا نوشته‌اند و سعی نکرده‌اند بار دراماتیک یا سمت و سوی سیاسی به آن بدهند اما هوشمندانه مصاحبه او با لیزا هوارد، بازیگر و ژورنالیست – که خودش سوژه مناسبی برای یک فیلم بیوگرافی است – با بازی جولیا اورموند، را در فیلم گنجانده‌اند تا فلسفه و پراگماتیسم انقلاب کوبا بیان شود.
    این صحنه‌ها با پخش صدای مترجم انگلیسی زبان روی صدای چه سکانس‌های مربوط به کوبا را به خوبی تقویت کرده است. سودربرگ تنها در یک مورد بی‌طرفی دوربینش را به اشتباه کنار می‌گذارد و آن هنگامی است که چه مجروح و به فاصله کمی اعدام می‌شود. این انتخاب خودآگاهانه کاملا با روند بی‌طرف مستند سودربرگ در تضاد قرار می‌گیرد.
    اگر نیمه دوم فیلم با مشکلات بیشتری همراه است، دلیلش در واقع شمارش معکوسی است که در دل آن نهفته است. شمارش معکوس برای اعدام چه. مرگ با وقایع مرز بولیوی در می‌آمیزد و سازمان سیا جنگ خودش را در قلب و فکر روستاییان به راه انداخته است.
    ممکن است «چه» را فیلمی در رد فیلم پر داستان و انسان‌گرایانه «خاطرات موتور سیکلت» اثر والتر سالس (۲۰۰۴) بدانید اما این دو فیلم مخالف هم نیستند. سودربرگ علاقه‌اش به فیلم سالس را اعلام کرده و دل تورو ماجراهای چه‌گوارا را نوعی شورش بورژوایی می‌داند. می‌توان تا ابد در مورد حقایق سیاسی او بحث کرد اما در فیلم «چه» که بازنمایی واقعیتی زیبا و دردناک است، لجستیک جنگ و زبان انقلاب مسئله بزرگ‌تری را مطرح می‌کنند و آن جدالی است که با سیاست قابل تعریف است اما در آن نمی‌گنجد.

    منبع: لس‌آنجلس تایمز/ روزنامه کارگزاران

           
           
    به روز شده در :
    دوشنبه ۲ دی ۱۳۸۷ – ۲۰:۱۴

    Itna

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , , , , , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۲۵ خرداد ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش