عکس خرید فروش

جایزه نوبل شرق به پدید آورندگان اولین گوسفند همتاسازی شده یعنی دالی تعلق گرفت

دانشمندانی که اولین گوسفند همتاسازی شده یعنی دالی را بوجود آوردند جایزه یک میلیون دلاری شاو را که به نوبل شرق شهرت یافته است از آن خود کردند.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از خبرگزاری فرانسه ، ایان ویلموت و کیت کمپبل دانشمندان انگلیسی به همراه شینیا یاماناکا استاد ژاپنی به خاطر تحقیقات در زمینه سلولهای بنیادی جایزه علوم و پزشکی را تصاحب کردند.
برگزارکنندگان این جایزه روز سه شنبه طی بیانیه‌ای اعلام کردند تحقیقات این دانشمندان دانش زیست شناسی توسعه‌ای را به پیش برده است و نویدهای زیادی در درمان بیماریهای انسانی و اصلاح شیوه‌های کشاورزی به همراه داشته است.

 

iconبرای دانلود کلیک کنید

icon برچسب ها: , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۲۳ مهر ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • برندگان جایزه نوبل بخش اول

     نقل قولویرایشحذفتقسیم موضوع
    ۱۹۰۱ ویلهلم کنراد رونتگن (۱۸۴۵ – ۱۹۲۳) Wilhelm Konrad Rontgen کشف پرتوهای x

    1902 هندریک آنتون لورنتز (۱۸۵۳ – ۱۹۲۸) Hendrik Antoon Lorentz , پیتر زیمان (۱۸۶۵ – ۱۹۴۳)
    Pieter Zeeman به دلیل پژوهش هایشان درباره اثر میدان مغناطیسی بر پدیده های تایشی.

    ۱۹۰۳ آنتوان هانری بکرل (۱۸۵۲ – ۱۹۰۸) Antoine Henri Becquerel کشف پرتوزایی طبیعی

    ۱۹۰۳ پیر کوری (۱۸۵۹ – ۱۹۰۶) Pierre Curie , ماری اسکودوسکا-کوری (۱۸۶۷ – ۱۹۳۴)
    Marie Sklowdowska-Curie به دلیل پژوهش های مشترکشان در رابطه با پدیده های تابشی که توسط بکری کشف شد.

    ۱۹۰۴ لرد ریلی (جان ویلیام استرات) (۱۸۴۲ – ۱۹۱۹) Lord Rayleigh John William Strutt به دلیل پژوهش هایش در موردچگالی گازهای مهم و همچنین به دلیل کشف آرگون.

    ۱۹۰۵ فیلیپ ادورارد آنتون فون لنارد (۱۸۶۲ – ۱۹۴۷) Philipp Eduard Anton von Lenard به دلیل فعالیت هایش در رابطه با پرتوهای کاتودی

    ۱۹۰۶ جوزف جان تامسون (۱۸۵۶ – ۱۹۴۰) Joseph John Thomson به دلیل پژوهش های نظری و تجربی در مورد رسانایی الکتریکی گازها

    ۱۹۰۷ آلبرت آبراهام مایکلسون (۱۸۵۲ – ۱۹۳۱) Albert Abraham Michelson به دلیل طراحی اسباب های اندازه گیری دقیق اپتیکی و پژوهش هایی که به کمک آنها انجام داد.

    ۱۹۰۸ گابریل لیپمان (۱۸۴۵ – ۱۹۲۱) Gabriel Lippmann به دلیل ابداع روش باز تولید رنگ ها با نورنگاری بر پایه پدیدههای تداخلی

    ۱۹۰۹ گولیلمو مارکونی (۱۸۷۴ – ۱۹۳۷) Guglielmo Marconi , کارل فردیناند براون (۱۸۵۰ – ۱۹۱۸)
    Carl Ferdinand Braun به دلیل سهمی که در تکمیل تلگراف بی سیم داشتند.

    ۱۹۱۰ یوهانس دیدرک وان دروالس (۱۸۳۷ – ۱۹۳۲) Johannes Diderik van der Waals به دلیل فعالیتش در مورد معادله حالت گازها و مایعات

    ۱۹۱۱ ویلهلم وین (۱۸۶۴ – ۱۹۲۸) Wilhelm Vien به دلیل تحقیقاتش در مورد قوانین حاکم بر تابش گرمایی

    ۱۹۱۲ نیلس گوستاو دالن (۱۸۶۹ – ۱۹۳۷) Nils Gustaf Dalen به دلیل اختراع تنظیم کننده های خودکار، که در فانوس های دریایی و راهنماهای پناور به کار می رود.

    ۱۹۱۳ هایک کامرلینگ اونس (۱۸۵۳ – ۱۹۲۶) Heike Kamerling Onnes به دلیل پژوهش هایش در رباطه با خواص ماده در دماهای پایین، که منجر به تولید هلیم مایع هم شد

    ۱۹۱۴ ماکس فون لاؤ (۱۸۷۹ – ۱۹۶۰) Max von Laue به دلیل کشف پراش پرتوهای x از بلورها

    ۱۹۱۵ ویلیام هنری براگ (۱۸۶۲ – ۱۹۴۲) William Henry Bragg , ویلیام لارنس براگ William Lawrence Bragg به دلیل خدماتشان در تحلیل ساختارهای بلوری به وسیله پرتوهای x

    1917 چارلز گلوور بارکلا (۱۸۷۷ – ۱۹۴۴) Charles Glover Barkla به دلیل کشف پرتوهای x مشخصه عناصر

    ۱۹۱۸ ماکس پلانک (۱۸۵۸ – ۱۹۴۷) Max Planck به دلیل کشف کوانتوم های انرژی

    ۱۹۱۹ یوهانس اشتارک (۱۸۷۴ – ۱۹۵۷) Johannes Stark به دلیل کشف اثر دوپلر در پرتوهای مثبت و شکافتگی خطوط طیفی در میدان های الکتریکی

    ۱۹۲۰ شارل ادوارد گیپوم (۱۸۶۱ – ۱۹۳۸) Charles Edouard Guillaume به دلیل کشف نابهنجاری ها در آلیاژهای فولادی نیکل، که امکان اندازه گیری های دقیقی را در فیزیک فراهم نمود.

    ۱۹۲۱ آْلبرت اینشتین (۱۸۷۹ – ۱۹۵۵) Albert Einstein به دلیل خدماتش به فیزیک نظری، و به ویژه به خاطر کشف ف.توالکتریک

    ۱۹۲۲ نیلز بور (۱۸۸۵ – ۱۹۶۲) Niels Bohr به دلیل تحقیقاتش در مورد ساختار اتم ها و تابش های ناشی از آنها

    ۱۹۲۳ رابرت اندرروز میلیکان (۱۸۶۸ – ۱۹۵۳) Robert Andrews Millikan به دلیل تحقیقاتش در رابطه با بار الکتریکی بنیادی و اثر فوتوالکتریک.

    ۱۹۲۴ کارل مان گئورگ زیگبان (۱۸۸۶ – ۱۹۵۴) Karl Manne George Siegbahn به دلیل کشف ها و پژوهش هایش در زمینه طیف نمایی پرتوایکسی

    ۱۹۲۵ جیمز فرانک (۱۸۸۲ – ۱۹۶۴) James Franck , گوستاو هرتز (۱۸۸۷ – ۱۹۷۵) Gustav Hertz به دلیل کشف قوانین حاکم بر برخورد الکترون با اتم

    ۱۹۲۶ ژان باتیست پرن (۱۸۷۰ – ۱۹۴۲) Jean Baptiste Perrin به دلیل تحقیقاتش در مورد ساختار ناپیوسته ماده و به خصوص کشف تعادل ته نشینی

    ۱۹۲۷ آرتور کالی هامپتون (۱۸۹۲ – ۱۹۶۲) Arthur Hooly Compton , چارلز تامسون ریز ویلسون (۱۸۶۹ – ۱۹۵۹) Charles Thomson Ress Wilson به دلیل ابداع روش مرئی کردن مسیر ذرات باردار با چگالیدن بخار

    ۱۹۲۸ اوئن ویلانز ریچاردسون (۱۸۷۹ – ۱۹۵۹) Owen Willans Richardson به دلیل تحقیق درباره پدیده گرمایونی و به خصوص به خاطر کشف قانونی که به نام خودش معروف شد

    ۱۹۲۹ لویی – ویکتور دوبروی (۱۸۹۲ – ۱۹۸۷) Louis – Victor de Broglie به دلیل کشف خصلت موجی الکترون

    ۱۹۳۰ چارلزاسکارا ونکاتا رامان (۱۸۸۸ – ۱۹۷۰) Chandrasekhara Venkata Raman به دلیل فعالیت هایش در رابطه با پراکنش نور و کشف اثری که به نام خود او معروف شد.

    ۱۹۳۲ ورنر هایزنبرگ (۱۹۰۱ – ۱۹۷۶) Werner Heisenberg به دلیل سهم مهمی که در ابداع مکانیک کوانتوی داشت.

    ۱۹۳۳ اروین شرودینگر (۱۸۸۷ – ۱۹۶۱) Erwin Schrodinger , پاؤل آدرین موریس دیراک (۱۹۰۲ – ۱۹۸۴) Paul Adrien Maurice Dirsc به دلیل کشف و ابداع شکل های جدید و پربار نظریه اتمی

    ۱۹۳۵ جیمز چادویک (۱۸۹۱ – ۱۹۷۴) James Chadwick کشف نوترون

    ۱۹۳۶ ویکتور فرانتس هس (۱۸۸۳ – ۱۹۶۴) Victor Franz Hes کشف تابش کیهانی

    کارل دیوید آندرسون (۱۹۰۵ – ۱۹۹۱) Carl David Anderso کشف پوزیترون

    ۱۹۳۷ کلینتون جوزف دیویسون (۱۸۸۱ – ۱۹۵۸) Clinton Joseph Davisson ,
    جورج پاگت تامسون (۱۸۹۲ – ۱۹۷۵) George Paget Thomso به دلیل کشف تجربی
    پراش الکترون ها توسط بلورها.

    ۱۹۳۸ انریکو فرمی (۱۹۰۱ – ۱۹۵۴) Wnrico Fermi به دلیل نشان دادن پرتوزایی مصنوعی بعضی عناصر در اثر دریافت تابش نوترون، و کشف بعضی واکنش های هسته ای که با تاباندن نوترون های کند ایجاد می شود.

    ۱۹۳۹ ارنست اورلاندو لارنس (۱۹۰۱ – ۱۹۵۸) Evnest Orlndo Lawrence به دلیل اختراع و تکمیل سیکلوترون و نتایج حاصل از آن،به خوصوص درمورد عناصرپرتوزای مصنوعی

    ۱۹۴۳ اوتو اشترن (۱۸۸۸ – ۱۹۶۹) Otto Stern به دلیل سهمش در ابداع روش پرتو مولکولی و به دلیل کشف گشتاور مغناطیسی پروتون.  
    1944 ایزیدوز ایزاک رابی (۱۸۹۸ – ۱۹۸۸) Isidor Isaac Rabi به دلیل ابداع روش تشدید برای ثبت خواص مغناطیسی هسته های اتمی.

    ۱۹۴۵ ولفگانگ پائولی (۱۹۰۰ – ۱۹۵۸) Wolfgang Pauli به دلیل کشف اصل طرد، که به اصل پائولی هم معروف است.

    ۱۹۴۶ پرسی ویلیامز بریجمن (۱۸۸۲ – ۱۹۶۱) Percy Williams Bridgman به دلیل اختراع وسیله ای برای تولید فشارهای فوق العاده زیاد و کشفهایی که از این طریق در زمینه فیزیک فشارهای بالا داشته است.

    ۱۹۴۶ سر ادوارد ویکتور اپلتون (۱۸۹۲ – ۱۹۶۵) Sir Edward Victor Appleton به دلیل پژوهش هایش در مورد فیزیک جو بالایی، به خصوص به دلیل کشف لایه معروف اپلتون.

    ۱۹۴۸ پاتریک مینارد استوارت بلاکت (۱۸۹۷ – ۱۹۷۴) Patrick Maynard Stuart Blackett به دلیل تکمیل روش اتاقک ایری ویلسون، و واقعیت هایی که به وسیله این روش در زمینه های فیزیک هسته ای و تابش کیهانی کشف کرد.

    ۱۹۴۹ هیدکی یوکاوا (۱۹۰۷ – ۱۹۸۱) Hideki Yukawa به دلیل پیشگویی وجود مزونها بر پایه تحقیقات نظری اش درباره نیروهای هته ای.

    ۱۹۵۰ سیسل فرانک پاول (۱۹۰۳ – ۱۹۶۹) Cecil Frank Powell به دلیل تکمیل روش نورنگاشتی مطالعه فرآیندهای هسته ای و کشف هایش در مورد مزونها با استفاده از این روش.

    ۱۹۵۱ جان داگلاس کاکرافت (۱۸۹۷ – ۱۹۶۷) John Douglas Cockcroft , ارنست توماس سینتون والتون (۱۹۰۳ – ) Ernest Thomas Sinton Walton به دلیل کار پیشگامانه اش در مورد استحاله ی هسته های اتمی به وسیله ذرات اتمی شتابدار.

    ۱۹۵۲ فلیکس بلوخ (۱۹۰۵ – ۱۹۸۳) Felix Bloch , ادوارد میلز پورسل (۱۹۱۲ – ) Edward Mills Purcell به دلیل طرح روش های نو برای آزمایش های دقیق مغناطیسی هسته ای و کشف های مربوط به آن.

    ۱۹۵۳ فریتس زرنیکه (۱۸۸۸ – ۱۹۶۶) Frits Zernike به دلیل ارائه روش تباین فاز، به خصوص به دلیل اختراع میکروسکوپ تباین فاز.  1954 ماکس بورن (۱۸۸۲ – ۱۹۷۰) Max Born به دلیل پژوهش هیای بنیادی اش در مکانیک کوانتومی، به خصوص به علت تعبیر آماری تابع موج.

    ۱۹۵۴ والتر بوث (۱۸۹۱ – ۱۹۵۷) Walther Bothe به دلیل ابداع روش تطابق و کشفهایش با استفاده از این روش.

    ۱۹۵۵ ویلیز اوژن لمب (۱۹۱۳ – —-) Willis Eugne Lamb به دلیل کشفهایش در مورد ساختار ریز طیف هیدروژن.

    ۱۹۵۵ پولی کارپ کوش (۱۹۱۱ – —-) Polykarp Kusch به دلیل تعیین دقیق گشتاور مغناطیسی الکترون

    ۱۹۵۶ ویلیام شاکلی (۱۹۱۰ – ۱۹۸۹) William Shockley , جان باردین (۱۹۰۸ – ۱۹۹۱) John Bardeen
    , والتر هاوزر براتین (۱۹۰۲ – ۱۹۸۷) Walter Houser Brattain به دلیل پژوهش هایشان درباره نیمرساناها و کشف اثر ترانزیستور.

    ۱۹۵۷ چن نینگ یانگ (۱۹۲۲ – —-) Chen King Yang , تسونگ دائولی (۱۹۲۶ – —-) Tsung Dao Lee به دلیل پژوهش بنیادی شان در مورد قوانین پاریته که منجر کشف های مهمی در مورد ذرات بنیادی گشت.

    ۱۹۵۸ پاول آلکسیویچ چرنکوف (۱۹۰۴ – —-) Pavel Aleksejevic Cerenkov , ایلیا میخائیلویچ فرانک
    (۱۹۰۸ – ۱۹۹۰) IIja Michajlovic Frank , ایگور ایوانویچ تام (۱۸۹۵ – ۱۹۷۱) Igor Evgenevic Tamm به دلیل کشف و تعبیر اثر چرنکوف.

    ۱۹۵۹ امیلیو جینو سگری (۱۹۰۵ – ۱۹۸۹) Emilio Gino Segre , اوئن چمبرلین (۱۹۲۰ – —-)
    Owen Chamberlian به دلیل کشف پادپروتون.

    ۱۹۶۰ دونالد آرتور گلیزر (۱۹۲۶ – —-) Donald Arthur Glaser به دلیل اختراع اتاقک حباب.

    ۱۹۶۱ روبرت هوفشتاتر (۱۹۱۵ – ۱۹۹۰) Robert Hofstadter به دلیل مطالعات بدیع اش در مورد پراکنش الکترون در هسته های اتمی و کشف هایش درباره ساختار نوکلئون ها.

    ۱۹۶۱ رودولف لودویگ موسبائر (۱۹۲۹ – —–) Rudolf Ludwig Mossbauer به دلیل تحقیقاتش در مورد جذب تشدیدی پرتوهای گاما و کشف اثری در همین زمینه که به نام خود او معروف شده است.

    ۱۹۶۲ لف داویدویچ لانداؤ (۱۹۰۸ – ۱۹۶۸) Lev Davidovic Landau به دلیل نظریه های بدیع اش در مورد ماده چگال، به خصوص در مورد هلیوم مایع.

    ۱۹۶۳ یوجین پال ویگنر (۱۹۰۲ – —-) Eugene Paul Wigner به دلیل سهمش در تدوین نظریه هسته اتم و ذرات بنیادی، به خصوص از طزیق کشف و کاربرد اصول بنیادی تقارن.

    ۱۹۶۳ ماریا جو پرت مایر (۱۹۰۶ – ۱۹۷۲) Maria Goeppert Mayer , جی. هانس. دی. ینسن (۱۹۰۷ – ۱۹۷۳) J. Hans. D. Jensen به دلیل کشفهایش در رابطه با ساختار پیوسته ای هسته.

    ۱۹۶۴ چالز تاونز (۱۹۱۵ – —-) Charles H. Townes , نیکولای باسوف (۱۹۲۲ – —-) Nikolai G. Basov , الکساندر پرو خوروف (۱۹۱۶ – —-) Alezander M. Prochorov به دلیل کارهای اساسی شان در زمینه الکتریک کوانتومی، که منجر به ساخت نوسانگرها و تقویت کننده ها بر پایه اصل میزر – لیزر شد.

    ۱۹۶۵ سن-ایتیر و توماناگا (۱۹۰۶ – ۱۹۷۹) Sin – Itiro Tomonaga , جولیان شوینگر (۱۹۱۸ – —-)
    Julian Schwinger , ریچارد فاینمن (۱۹۱۸ – ۱۹۸۸) Richard P. Feynman به دلیل تحقیقات بنیادی شان در زمینه الکترودینامیک کوانتومی که پیامدهای مهمی در فیزیک ذرات بنیادی داشت. 1966 آلفرد کاستلر (۱۹۰۲ – ۱۹۸۴) Alfred Kastler به دلیل کشف و توسعه روشهای اپتیکی جهت مطالعه تشدید هرتزی در اتم ها.

    ۱۹۶۷ هانس آلبرشت بته (۱۹۰۶ – —-) Hans Alberecht Bethe به دلیل مشارکت هایش در نظریه واکنش های هسته ای، به خصوص کشفهایش در مورد تولید انرژی در ستاره ها.

    ۱۹۶۸ لوئیس آلوارز (۱۹۱۱ – ۱۹۸۸) Luies W. Alvarez به دلیل سهم تولیدکننده اش در توسعه فیزیک ذرات بنیادی، به خصوص با کشف تعداد زیادی از حالت های تشدیدی.

    ۱۹۶۹ مورای گل – مان (۱۹۲۹ – —-) Murray Gell-Mann به دلیل مشارکتش در طبقه بندی ذرات بنیادی و برهم کنشهای آنها، و کشفهایش در این مورد.

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۱ اردیبهشت ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش